UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

transcendent

Chronologizacja

1842, Przegląd Naukowy, nr 19, polona.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. transcendent
transcendenty
D. transcendentu
transcendentów
C. transcendentowi
transcendentom
B. transcendent
transcendenty
N. transcendentem
transcendentami
Ms. transcendencie
transcendentach
W. transcendencie
transcendenty

Inne uwagi

Zwykle lp

Pochodzenie

Od: transcendentny

Definicja

filoz. 
coś, co istnieje poza granicami rzeczywistości materialnej, a przez to jest niedostępne dla ludzkiego poznania, np. Bóg

Wymowa

[trãscendent] lub [transcendent]

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność intelektualna człowieka filozofia

Cytaty

W popularnych książkach o magii [...] uderza pewien brak. [...] widzimy amulety, kryształowe kule, przedmioty wróżebne itd. Są też liczne fotografie [...] miejsc magicznych. A przy tym ani jednej mapy. [...] Wszak mapa przybliża transcendent lepiej niż magiczne zwierciadło czy kula.

źródło: NKJP: Henryk Waniek: Opis podróży mistycznej z Oświęcimia do Zgorzelca 1257-1957, 1996

[...] neopogaństwo jest raczej pewnym konstruktem myślowym, który nie ma zakorzenienia w transcendencie.

źródło: NKJP: Grzegorz Górny: Dekatolizator. Rozmowa z Barnimem Regalicą, Fronda, 1998

Data ostatniej modyfikacji: 17.07.2020
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json