UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

patronimiczność

Chronologizacja

1921, Sprawozdania z czynności i posiedzeń PAU, t. 26-32, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	patronimiczność	patronimiczności
D.	patronimiczności	patronimiczności

C.	patronimiczności	patronimicznościom
B.	patronimiczność	patronimiczności
N.	patronimicznością	patronimicznościami
Ms.	patronimiczności	patronimicznościach
W.	patronimiczności	patronimiczności

Inne uwagi

Zwykle lp

Pochodzenie

Zob. patronimikum

Definicja

jęz.

pochodzenie nazwiska lub nazwy miejscowej od imienia, nazwiska, urzędu ojca lub przodka albo właściciela lub założyciela

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Język

Cytaty

Nie chcemy wnikać w problem, w jakim stopniu patronimiczność określeń stanowi ślad stosunków patriarchalnych, a metronimiczność — stosunków matriarchalnych.

źródło: Internet: Rozprawy, 1970 (books.google.pl)

Dużą część nazwisk z lat 1685-1825 stanowią formacje patronimiczne z podstawowym -k- w części sufiksalnej lub zakończone na -ewicz// //-owicz. Ich patronimiczność musiała być już w tym okresie raczej cechą historyczną niż aktualnie im przypisywaną.

źródło: Internet: Anna Berlińska: Nazwiska dawnych mieszkańców Jeżewa na Podlasiu, Poradnik językowy, 1982, nr 5

Z powyższego widać, że patronimiczność sufiksu -ski nie jest o wiele późniejsza od -ic, -owic(z), a na pewno starsza od patronimiczności sufiksów -ik, -czyk, -ak, -ek.

źródło: Internet: Stanisław Rospond: Studia je̜zykoznawcze, poświe̜cone Profesorowi Doktorowi Stanisławowi Rospondowi, 1966 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 08.02.2020