-
2.
obraźliwe określenie lub inne obraźliwe słowo kierowane pod czyimś adresem -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie -
- pogardliwy epitet; niewybredne, obraźliwe, wulgarne epitety
- rzucać epitetem; obrzucać kogoś epitetami
- epitety pod adresem kogoś
-
Epitetem „ciemniacy” poczuli się obrażeni partyjni pisarze i funkcjonariusze aparatu, cenzorzy oraz osobiście Edward Gierek i Władysław Gomułka.
źródło: NKJP: Mariusz Urbanek: Kisielewscy: Jan August, Zygmunt, Stefan, Wacek, 2006
Milicjant i ratownik zaczynają od powrzaskiwań i epitetów.
źródło: NKJP: Jerzy Broszkiewicz: Doktor Twardowski, 1977
Oprócz Czippewejów inne sąsiednie plemiona nazywały ich też niezbyt pochlebnie: Przypiekacze, Ucinacze Rąk, Mordercy, Podrzynacze Gardeł. Wszystkie te epitety nawiązują do wojowniczości Siuksów, a także sposobu ich postępowania z nieprzyjaciółmi.
źródło: NKJP: Zbigniew Teplicki: Wielcy Indianie Ameryki Północnej, 1994
Tym najbardziej szkodliwym towarzysko epitetem naznaczano nas jako nie nadążających za historią wyrzutków ze wschodniej Europy, z którymi nikt się nie liczy.
źródło: NKJP: Henryk Grynberg: Skandal katyński w Waszyngtonie, Gazeta Wyborcza, 1998-04-03
Pragnę jedynie, żebym mogła w sposób bezpieczny i spokojny, bez narażania się na niewybredne epitety i trąbienie, bez zajeżdżania mi drogi i robienia wielu innych cudów, dojechać rowerem rano do pracy, a po południu do domu.
źródło: NKJP: Sylwia Rycharska: Kierowco, daj żyć rowerzyście!, Gazeta Wyborcza, 1997-06-25
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. epitet
epitety
D. epitetu
epitetów
C. epitetowi
epitetom
B. epitet
epitety
N. epitetem
epitetami
Ms. epitecie
epitetach
W. epitecie
epitety