urzyn
-
środ. ręczna broń palna z pierwotnie długą lufą, ale znacznie skróconą, używana chętnie przez kłusowników i innych przestępców, a także konspiratorów, ponieważ można ją łatwo ukryć i przenieść
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
broń -
[...] kiedy ja ciągle nie mogę się opanować po huku pierwszego wystrzału, słyszę, że Stefan wali ze swego urzyna raz po raz [...].
źródło: NKJP: Stanisław Berenda-Czajkowski: Dni grozy i łez, 2001
Ubrania, chałaty, wdziewane nieraz jeden na drugi potrójnie, kryły w fałdach krótkie urzyny, rewolwery, kindżały.
źródło: Ryszard Wójcik: Czy bohaterowie są zmęczeni?, 1975 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3, m2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. urzyn
urzyny
D. urzyna
urzynów
C. urzynowi
urzynom
B. urzyn
pot. urzyna
urzyny
N. urzynem
urzynami
Ms. urzynie
urzynach
W. urzynie
urzyny
-