-
w sposób narzucający się innym i niedający im spokoju
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności
-
-
- natrętnie dopytywać się; domagać się czegoś, narzucać się; powracać, wracać
- natrętnie obecny
-
|
Przykre myśli i problemy natrętnie nękają chorego, który nie może się od nich oderwać.
źródło: NKJP: Antoni Kępiński: Melancholia, 1996
|
|
Pytanie to mnie dręczy, spokoju nie daje - mózg natrętnie świdruje.
źródło: NKJP: Stefan Leder, Witold Leder: Czerwona nić: ze wspomnień i prac rodziny Lederów, 2005
|
|
Zmierzchało. Komary natrętnie bzyczały koło uszu.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Chrzest ognia, 2001
|
|
Czasami jednak pacjent lub jego rodzina stawiają lekarza w niesłychanie przykrej i trudnej sytuacji. Usiłują natrętnie wcisnąć mu pieniądze w izbie przyjęć, przed pójściem do szpitala.
źródło: NKJP: Elżbieta Cichocka: Hipokrates brał łapówki?, Gazeta Wyborcza, 1992-12-09
|
-
część mowy: przysłówek
stopień równy |
natrętnie
|
| stopień wyższy |
natrętniej
|
-
CHRONOLOGIZACJA:
1617,
KorBa
Data ostatniej modyfikacji: 25.09.2025