natrętnie

  • w sposób narzucający się innym i niedający im spokoju
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

  • synonimy:  nachalnie
    namolnie
    natarczywie
    hiperonimy:  uparcie
    • natrętnie dopytywać się; domagać się czegoś, narzucać się; powracać, wracać
    • natrętnie obecny
  • Przykre myśli i problemy natrętnie nękają chorego, który nie może się od nich oderwać.

    źródło: NKJP: Antoni Kępiński: Melancholia, 1996

    Pytanie to mnie dręczy, spokoju nie daje - mózg natrętnie świdruje.

    źródło: NKJP: Stefan Leder, Witold Leder: Czerwona nić: ze wspomnień i prac rodziny Lederów, 2005

    Zmierzchało. Komary natrętnie bzyczały koło uszu.

    źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Chrzest ognia, 2001

    Czasami jednak pacjent lub jego rodzina stawiają lekarza w niesłychanie przykrej i trudnej sytuacji. Usiłują natrętnie wcisnąć mu pieniądze w izbie przyjęć, przed pójściem do szpitala.

    źródło: NKJP: Elżbieta Cichocka: Hipokrates brał łapówki?, Gazeta Wyborcza, 1992-12-09

  • część mowy: przysłówek

    stopień równy natrętnie
    stopień wyższy natrętniej
  • Zob. natręt

CHRONOLOGIZACJA:
1617, KorBa
Data ostatniej modyfikacji: 25.09.2025