-
4.
zwierzę, które zostało zabite przez myśliwego, kłusownika lub inne zwierzę -
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
zwyczaje i zachowania zwierząt
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt -
hiperonimy: zdobycz
-
- cenny; łatwy łup
- łup kłusowników, myśliwych
- łup dla kłusowników; dla drapieżników
- coś stanowi łup
-
Teraz odbywa się tarło większości gatunków ryb. Są one mniej ostrożne i stanowią łatwy łup dla kłusowników.
źródło: NKJP: None: Wodni kłusownicy, Dziennik Polski, 2002-05-11
Pasący w Jaworkach zaobserwowali, że watahy prawdopodobnie przedostają się na polską stronę ze Słowacji. [...] najbardziej narażone są bacówki przygraniczne, w rejonie szlaku. Jeden z baców odnotował tam już 10 zagryzień. Przyczyną wilczych peregrynacji jest być może niedostatek zwierzyny w lesie, a najłatwiejszym łupem dla drapieżników są owce.
źródło: NKJP: (ASZ): Wilki trzebią owcze stada, Dziennik Polski, 2000-07-17
Orły, puchacze i rybołowy są cennym łupem dla kłusowników. Cena wypchanego orła bielika dochodzi do 20 tys. marek.
źródło: NKJP: Włodzimierz Nowak: JAJA WARTE MERCEDESA, Gazeta Wyborcza, 1993-08-07
Policja zatrzymała trzech mieszkańców Radgoszczy, którzy nielegalnie polowali w okolicznych polach. Ich łupem były głównie bażanty chwytane przy pomocy wnyków.
źródło: NKJP: None: Polowanie na bażanty, Dziennik Polski, 2001-11-16
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. łup
łupy
D. łupu
łupów
C. łupowi
łupom
B. łup
łupy
N. łupem
łupami
Ms. łupie
łupach
W. łupie
łupy
-
+ łup + KOGO/CZEGO -
psł. *lupъ 'zdzieranie, obdzieranie (kory, skóry itp.); grabienie, rabowanie; to, co zdarte, obdarte (kora, skóra, skorupa itp.); to, co zagrabione, zrabowane, zdobycz)'
Zob. łupić