entablatura

  • Definicja
    archit.  poziomy układ konstrukcyjny leżący na kolumnach, składający się z architrawu, fryzu i gzymsu
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK I TECHNIKA

    Budownictwo

    części budowli

  • Relacje znaczeniowe
    synonimy:  belkowanie
  • Cytaty

    W ujęciu historycznym gzyms był najwyższym pasem belkowania, który chronił fryzy i koronował entablaturę.

    źródło: Internet: decorbook.pl

    Jej wyższy i szerszy od dwóch bocznych prześwit środkowy, przeznaczony dla zaprzęgów konnych, zamknięty został archiwoltą i ujęty pilastrami, z entablaturą, tryglifami i trójkątnym szczytem.

    źródło: Internet: spnarol.pl
  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. entablatura
    		 entablatury
    D. entablatury
    		 entablatur
    C. entablaturze
    		 entablaturom
    B. entablaturę
    		 entablatury
    N. entablaturą
    		 entablaturami
    Ms. entablaturze
    		 entablaturach
    W. entablaturo
    		 entablatury

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • Pochodzenie

    fr. entablature

CHRONOLOGIZACJA:
1955, Archeologia, t. 5, books.google.pl
CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO
Data ostatniej modyfikacji: 04.03.2024