-
w dawnej Polsce urzędnik dworski, zajmujący się utrzymaniem powozów, dbający o to, aby były one właściwie użytkowane, będący też przełożonym rzemieślników w wozowni
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
hiperonimy: urzędnik
-
Około 1518 r. postąpił na urząd woźniczego królewskiego.
źródło: Władysław Pociecha: Królowa Bona, 1494-1557. Czasy i ludzie odrodzenia, t. 2, 1949 (books.google.pl)
Na dworze [...] obok stajni znajdowała się i wozownia z licznymi ekwipażami zawsze gotowymi do drogi. Pieczę nad nią sprawował woźniczy (praefectus curruum).
źródło: Zbigniew Góralski: Urzędy i godności w dawnej Polsce, 1998 (books.google.pl)
Stanisław Balbus, podsumowując tezy Michaiła Bachtina, wymienia takie cechy poetyki karnawału, które nakładają się na przedstawione [...] przeze mnie sytuacje. Są to między innymi ahierarchiczność, odwracanie i parodiowanie usankcjonowanych społecznie wartości, co doskonale pasuje do przykładu z władcami i woźniczymi.
źródło: Slavica Wratislaviensia, 1991 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. woźniczy
woźniczowie
woźniczy
ndepr woźnicze
depr D. woźniczego
woźniczych
C. woźniczemu
woźniczym
B. woźniczego
woźniczych
N. woźniczym
woźniczymi
Ms. woźniczym
woźniczych
W. woźniczy
woźniczowie
woźniczy
ndepr woźnicze
depr -