feminativum

feminatywum

  • jęz.  wyraz nazywający kobietę wykonującą określony zawód lub pełniącą określoną funkcję, traktowany jako pochodny słowotwórczo od wyrazu mającego rodzaj gramatyczny męski, nazywającego mężczyznę lub w ogóle osobę pełniącą tę funkcję lub wykonującą ten zawód
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

    Określenia fizyczności człowieka

    płeć


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język

  • W tej grupie nazw [...] powinna się znaleźć również kuma, derywat żeński od nazwy męskiej kum. Wyraz ten [...] jest jednym z nielicznych przykładów feminativum, które zachowało się do dziś w języku potocznym i w gwarze.

    źródło: Józefa Kobylińska: Studia nad językiem ksiąg gromadzkich wsi Kasina Wielka 1513-1804, 2013 (rep.up.krakow.pl)

    Problem tworzenia feminativów co jakiś czas powraca jako przedmiot dyskusji o szerokim zasięgu społecznym [...]

    źródło: Piotr Krzyżanowski: Nieodmienność rzeczowników w systemie norm współczesnej polszczyzny, Język Polski 2020, z. 2 (jezyk-polski.pl)

    Kwestia stosowania feminatywum na nowo powróciła do polskiego Sejmu. Temat ten został poruszony podczas spotkania posłanek Lewicy [...]

    źródło: Internet: wprost.pl

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: n2

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. feminativum
    feminativa
    D. feminativum
    feminativów
    C. feminativum
    feminativom
    B. feminativum
    feminativa
    N. feminativum
    feminativami
    Ms. feminativum
    feminativach
    W. feminativum
    feminativa
  • z łac. feminativum 'uczyniony zniewieściałym'

    Od: Nomen feminativum, termin utworzony sztucznie na potrzeby analizy językoznawczej.

CHRONOLOGIZACJA:
1969, Wiesław Boryś: Budowa słowotwórcza rzeczowników w tekstach czakawskich XV i XVI w., books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 16.01.2024