puginał
-
broń kłująca złożona z krótkiego, zwężającego się ostrza i uchwytu w kształcie krzyża
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
broń -
hiperonimy: broń
-
- ostry, włoski puginał
-
Samson uchylił się, ale nie dość szybko. Puginał rozpruł rękaw.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002
Puginały, które były bronią wszystkich stanów, dzieli się na dwie grupy: noże bojowe o jednosiecznej głowni i sztylety z głowicą dwusieczną.
źródło: NKJP: Zofia Wilk-Woś: Broń i oporządzenie jeździeckie w inwentarzach mieszczan krakowskich z drugiej połowy XV wieku, 2000
Gdybym miał w dłoni puginał, może udałoby mi się zadać morderczy cios, ale moje szanse były bardzo nikłe.
źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Ogród miłości, 2006
Moment, w którym wspomniał Ewalda, wywołał u mnie nagły ból, jakby przeszyło mnie ostrze puginału.
źródło: KWJP: Julia Gambrot: Liliowe opium, 2020
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. puginał
puginały
D. puginału
puginałów
C. puginałowi
puginałom
B. puginał
puginały
N. puginałem
puginałami
Ms. puginale
puginałach
W. puginale
puginały
-
wł. pugnale 'sztylet'
Na podstawie indeksu haseł