puginał

  • broń kłująca złożona z krótkiego, zwężającego się ostrza i uchwytu w kształcie krzyża
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Wojsko i wojna

    broń

  • hiperonimy:  broń
    • ostry, włoski puginał
  • Samson uchylił się, ale nie dość szybko. Puginał rozpruł rękaw.

    źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

    Puginały, które były bronią wszystkich stanów, dzieli się na dwie grupy: noże bojowe o jednosiecznej głowni i sztylety z głowicą dwusieczną.

    źródło: NKJP: Zofia Wilk-Woś: Broń i oporządzenie jeździeckie w inwentarzach mieszczan krakowskich z drugiej połowy XV wieku, 2000

    Gdybym miał w dłoni puginał, może udałoby mi się zadać morderczy cios, ale moje szanse były bardzo nikłe.

    źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Ogród miłości, 2006

    Moment, w którym wspomniał Ewalda, wywołał u mnie nagły ból, jakby przeszyło mnie ostrze puginału.

    źródło: KWJP: Julia Gambrot: Liliowe opium, 2020

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. puginał
    puginały
    D. puginału
    puginałów
    C. puginałowi
    puginałom
    B. puginał
    puginały
    N. puginałem
    puginałami
    Ms. puginale
    puginałach
    W. puginale
    puginały
  • wł. pugnale 'sztylet'

CHRONOLOGIZACJA:
XVI w., SPXVI
Na podstawie indeksu haseł
Data ostatniej modyfikacji: 27.06.2024