wiochna

  • daw.  wiejska dziewczyna
  • CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Najbliższe środowisko życia człowieka

    wieś

  • hiperonimy:  dziewczyna
  • Musiałem wycofać się z myśli i marzeń o Hannie, której już wypatrywałem [...], nie wiedząc, czy w ogóle jest tu [...], czy też gdzieś w ciepłej komnacie szykuje się do spotkania ze swoim królewskim kochankiem [...], o którym cały świat wiedział. że bardzo lubi uwodzić niedojrzale wiochny.

    źródło: Eugeniusz Kabatc: Czarnoruska kronika trędowatych, 2008 (polona.pl)

    Gdy sklepowa o pszennej urodzie wiochny spytała go „Can I help you”, Kaczor wystąpił z imponującym portfelem zamówień.

    źródło: Jarosław Abramow-Newerly: Pan Zdzich w Kanadzie, 2002 (polona.pl)

    Szef nasz [...] otrzymał drukarnię od ojca swego, [...], a gospodarstwo prowadziła mu niańka najmłodszego syna imieniem Franciszka [...]. Była to wysoka chuda wiochna, istna płaskorzeźba, przy tym dosyć energiczna.

    źródło: Jan Galewski: Z minionych lat, Wiadomości Graficzne, 1948 nr. 2 (polona.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. wiochna
    wiochny
    D. wiochny
    wiochen
    C. wiochnie
    wiochnom
    B. wiochnę
    wiochny
    N. wiochną
    wiochnami
    Ms. wiochnie
    wiochnach
    W. wiochno
    wiochny
  • Od: wieś, wioska (Bruck)

CHRONOLOGIZACJA:
1681, Jan Gawiński: Sielanki z gajem zielonym
Utwór w rękopisie, datacja autora. Drukiem ukazał się w 1778 r. Wyraz spopularyzowany w XIX wieku dzięki wierszowi "Wiochna" Teofila Lenartowicza z 1855 r.
Data ostatniej modyfikacji: 23.07.2024