zdobytek

  • daw.  coś, co zostało uzyskane dzięki własnym długim i intensywnym staraniom oraz wysiłkowi
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

  • Miał pewnie wasz pradziad co z tego chodzenia, prawda?
    A, czy miał zdobytek? Może i miał. Chyba tak. Ale skarb po nim to dopiero mój tata dostał.

    źródło: Lew Kaltenbergh: Studnia miłości, 1972 (books.google.pl)

    [...] wszczął się alarm powszechny, zaczęto trąbić na koń. Trzeba było owe nastawione rosoły wylewać i te różne dla głodnych tak ludzi, jak i koni cenne zdobytki porzucić.

    źródło: Marian Brandys: Kozietulski i inni, 1967 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. zdobytek
    zdobytki
    D. zdobytku
    zdobytków
    C. zdobytkowi
    zdobytkom
    B. zdobytek
    zdobytki
    N. zdobytkiem
    zdobytkami
    Ms. zdobytku
    zdobytkach
    W. zdobytku
    zdobytki
  • Zob. zdobyć

CHRONOLOGIZACJA:
1610, KorBa
Data ostatniej modyfikacji: 04.12.2024