-
daw.
coś, co zostało uzyskane dzięki własnym długim i intensywnym staraniom oraz wysiłkowi
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia
-
|
Miał pewnie wasz pradziad co z tego chodzenia, prawda? A, czy miał zdobytek? Może i miał. Chyba tak. Ale skarb po nim to dopiero mój tata dostał.
źródło: Lew Kaltenbergh: Studnia miłości, 1972 (books.google.pl)
|
|
[...] wszczął się alarm powszechny, zaczęto trąbić na koń. Trzeba było owe nastawione rosoły wylewać i te różne dla głodnych tak ludzi, jak i koni cenne zdobytki porzucić.
źródło: Marian Brandys: Kozietulski i inni, 1967 (books.google.pl)
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m3
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
zdobytek
|
zdobytki
|
|
| D. |
zdobytku
|
zdobytków
|
|
| C. |
zdobytkowi
|
zdobytkom
|
|
| B. |
zdobytek
|
zdobytki
|
|
| N. |
zdobytkiem
|
zdobytkami
|
|
| Ms. |
zdobytku
|
zdobytkach
|
|
| W. |
zdobytku
|
zdobytki
|
|
-
CHRONOLOGIZACJA:
1610,
KorBa
Data ostatniej modyfikacji: 04.12.2024