defiguracyjny

Dina Chapajewa stawia tezę, że za defiguracyjny charakter rzeczywistości odpowiada postępujący proces transformacji człowieka i świata, zmierzający w kierunku ukształtowania „społeczeństwa gotyckiego”, pogrążonego w mroku wątpliwych wyborów etycznych.

źródło: Karolina Rutecka, Katarzyna Arciszewska: Ciemność i światło, vol. 6, 2015 (repozytorium.bg.ug.edu.pl)

Zdobywszy sobie na przełomie lat 50. i 60. [...] pozycję w międzynarodowej czołówce malarskiej awangardy, zdaje sobie jednak sprawę, iż tym, co naprawdę syci jego wyobraźnię, nie jest perspektywa defiguracyjnej ascezy, ku której zmierzały w tym momencie jego obrazy, lecz żywioł form, wyobrażeń, mitów, archaizmów pieniących się w rodzimej peryferii.

źródło: Anna Baranowa: Grupa Krakowska - awangarda i tradycja, 2014 (archiv.ub.uni-heidelberg.de)