dumnieć - Wielki słownik języka polskiego PAN

daw. stawać się dumnym

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

emocje i uczucia

I całym ciałem swym dumniał, oto proszę, co potrafię jako kot.

źródło: NKJP: Tamara Bołdak-Janowska: Rytmy polskie i niepolskie: opowiadań naiwnych ciąg dalszy, 1998

Chmury, siostry Izeta, głośno dumniały z wysokiego brata i dokładnie przecierały niebo, żeby się lepiej w nim widział.

źródło: Odra, tom 44, wydania 9-12, 2004 (books.google.pl)

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dumniałem +(e)m dumniał	dumniałam +(e)m dumniała	dumniałom +(e)m dumniało	dumnieliśmy +(e)śmy dumnieli	dumniałyśmy +(e)śmy dumniały
2 os.	dumniałeś +(e)ś dumniał	dumniałaś +(e)ś dumniała	dumniałoś +(e)ś dumniało	dumnieliście +(e)ście dumnieli	dumniałyście +(e)ście dumniały
3 os.	dumniał	dumniała	dumniało	dumnieli	dumniały

bezosobnik: dumniano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę dumniał będę dumnieć	będę dumniała będę dumnieć	będę dumniało będę dumnieć	będziemy dumnieli będziemy dumnieć	będziemy dumniały będziemy dumnieć
2 os.	będziesz dumniał będziesz dumnieć	będziesz dumniała będziesz dumnieć	będziesz dumniało będziesz dumnieć	będziecie dumnieli będziecie dumnieć	będziecie dumniały będziecie dumnieć
3 os.	będzie dumniał będzie dumnieć	będzie dumniała będzie dumnieć	będzie dumniało będzie dumnieć	będą dumnieli będą dumnieć	będą dumniały będą dumnieć

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		dumniejmy
2 os.	dumniej	dumniejcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dumniałbym bym dumniał	dumniałabym bym dumniała	dumniałobym bym dumniało	dumnielibyśmy byśmy dumnieli	dumniałybyśmy byśmy dumniały
2 os.	dumniałbyś byś dumniał	dumniałabyś byś dumniała	dumniałobyś byś dumniało	dumnielibyście byście dumnieli	dumniałybyście byście dumniały
3 os.	dumniałby by dumniał	dumniałaby by dumniała	dumniałoby by dumniało	dumnieliby by dumnieli	dumniałyby by dumniały

bezosobnik: dumniano by

bezokolicznik: dumnieć

imiesłów przysłówkowy współczesny: dumniejąc

gerundium: dumnienie

imiesłów przymiotnikowy czynny: dumniejący

odpowiednik aspektowy: zdumnieć