-
przest.
senatorstwo - w dawnej Polsce
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
władza państwowa
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne
-
-
|
[...] 2 z nich awansowało na wyższe dygnitarstwo (Sedlnicki na podskarbiego nadwornego koronnego) i senatorię (Karol Wyżycki na kasztelana wołyńskiego). Dla reszty podkoniustwo było kresem możliwości, wygodną synekurą [...].
źródło: Antoni Gąsiorowski, Ryszard Skowron: Urzędy dworu monarszego dawnej Rzeczypospolitej i państw ościennych, 1996 (books.google.pl)
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
senatoria
|
senatorie
|
|
| D. |
senatorii
|
senatorii
|
neut |
senatoryj
|
char |
| C. |
senatorii
|
senatoriom
|
|
| B. |
senatorię
|
senatorie
|
|
| N. |
senatorią
|
senatoriami
|
|
| Ms. |
senatorii
|
senatoriach
|
|
| W. |
senatorio
|
senatorie
|
|
Inne uwagi
Zwykle lp
-
CHRONOLOGIZACJA:
1 połowa XVIII w.,
Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 28.01.2025