zesłupieć - Wielki słownik języka polskiego PAN

przest. osłupieć

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

zachowania emocjonalne

synonimy:

osłupieć

Wyszedł, zerknął do drugiego i zesłupiał. W dużym pokoju stało 3 mężczyzn celujących do niego z pistoletów.

źródło: Internet: quake.net.pl

[...] zesłupiał więc z przerażenia i z trudem podniósłszy rękę, przeżegnał się, spocony ze strachu.

źródło: Bohdan Baranowski: Pożegnanie z diabłem i czarownicą, 1965 (books.google.pl)

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zesłupiałem +(e)m zesłupiał	zesłupiałam +(e)m zesłupiała	zesłupiałom +(e)m zesłupiało	zesłupieliśmy +(e)śmy zesłupieli	zesłupiałyśmy +(e)śmy zesłupiały
2 os.	zesłupiałeś +(e)ś zesłupiał	zesłupiałaś +(e)ś zesłupiała	zesłupiałoś +(e)ś zesłupiało	zesłupieliście +(e)ście zesłupieli	zesłupiałyście +(e)ście zesłupiały
3 os.	zesłupiał	zesłupiała	zesłupiało	zesłupieli	zesłupiały

bezosobnik: zesłupiano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zesłupiejmy
2 os.	zesłupiej	zesłupiejcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zesłupiałbym bym zesłupiał	zesłupiałabym bym zesłupiała	zesłupiałobym bym zesłupiało	zesłupielibyśmy byśmy zesłupieli	zesłupiałybyśmy byśmy zesłupiały
2 os.	zesłupiałbyś byś zesłupiał	zesłupiałabyś byś zesłupiała	zesłupiałobyś byś zesłupiało	zesłupielibyście byście zesłupieli	zesłupiałybyście byście zesłupiały
3 os.	zesłupiałby by zesłupiał	zesłupiałaby by zesłupiała	zesłupiałoby by zesłupiało	zesłupieliby by zesłupieli	zesłupiałyby by zesłupiały

bezosobnik: zesłupiano by

bezokolicznik: zesłupieć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zesłupiawszy

gerundium: zesłupienie

+

zesłupieć

+

(z CZEGO)