-
1.
tak, że przebiega lub rozciąga się od jednej do drugiej bocznej granicy obiektu, o którym mowa -
- przest. na poprzek II
- przest. poprzek II
-
wykładnik lokalizacji przestrzennej
-
[...] Siuksowie zajmowali południowo-wschodni kraniec obecnego terytorium Stanów Zjednoczonych [...], skąd potem powędrowali w poprzek kontynentu na zachód od Wielkich Jezior.
źródło: NKJP: Zbigniew Teplicki, Wielcy Indianie Ameryki Północnej, 1994
Zwalone w poprzek drogi sosny uniemożliwiły osaczonym ucieczkę.
źródło: NKJP: Wit Szostak: Oberki do końca świata, 2007
Maszynista w ostatniej chwili zauważył metalową konstrukcję, leżącą w poprzek torów. Nie zdołał już wyhamować rozpędzonego pociągu.
źródło: NKJP: Katastrofa łowickiego masztu znów przed sądem, Dziennik Łódzki, 2001-10-05
Warto bowiem wiedzieć, kto ma skłonność do indywidualnych popisów [...], a kogo trzeba do gry wciągać, bo uwielbia ławkę rezerwowych. Kto idzie do przodu, kto biega poprzek, a nie wzdłuż boiska [...].
źródło: NKJP: Piotr Legutko: Sztuka debaty czyli jak się nie dać, 2009
Ale pamiętam raz, jak któryś z chłopców wyskoczył z łazienki przerażony, bo zobaczył tam siedzącą na małym taboreciku w suchej wannie Halę Skoczylasową. Miała na poprzek wanny położoną przed sobą deskę do prasowania i stawiała sobie pasjansa.
źródło: NKJP: Monika Żeromska: Wspomnienia, 1993
-
część mowy: przyimek
-
w poprzek CZEGO
Rz. - obiekt przestrzennyszyk: stały: antepozycja -
Od wyrażenia przyimkowego po przeko, opartego na prasłowiańskim przysłówku *perko 'poprzecznie, w poprzek, naprzeciwko', pochodnego od psł. *per 'przez, przed' (Bor)
-
Zob. też: