trafunkiem

  • daw.  tak, że to, o czym mowa, zaistniało w wyniku przypadku lub zbiegu okoliczności
  • ATEMATYCZNY

  • synonimy:  trafem
  • - Nim pójdziemy w ślady Cezara - pokręcił głową Samson Miodek - należałoby sprawdzić, czy ukochanej Reinmara nie ma trafunkiem wśród turniejowych spektatorów. Jeśli zebrało się całe miasto, może i ona tu jest?

    źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

    Zaszedł potym Jędrzej wciąż obrażony – z miną zawadiacką, jakby zaraz miał kucharza zdzielić przez łeb warząchwią, choć dziwnym trafunkiem zszedł, dopiero kiedy kucharz pobiegł się przyjrzeć dostawie jesiotrów – i rozgląda się, widzę, za książką.

    źródło: KWJP: Jacek Dehnel: Matka Makryna, 2014

  • część mowy: przysłówek

  • Od: traf

CHRONOLOGIZACJA:
Zob. trafunek
Data ostatniej modyfikacji: 05.09.2025