ustroń

częściej ustronie

  • daw.  miejsce ciche i spokojne, bo oddalone lub odizolowane od skupisk ludzkich i terenów odwiedzanych przez ludzi
  • KATEGORIE FIZYCZNE

    Cechy i właściwości przestrzeni

    miejsce i jego usytuowanie w przestrzeni

  • synonimy:  solituda
  • A ja będę niósł na rękach duszy twej brzemię
    I przeżegnam ją od nieba po samą ziemię,
    I ułożę na obłoku w cichej ustroni
    I jak dotąd będę wiernie modlił się do niej.

    źródło: NKJP: Jan Brzechwa: Liryka mojego życia, 1966

    [...] nie upłynęła godzina od przyjazdu, gdy ta cicha ustroń zmieniła się do niepoznania.

    źródło: Wiesław Budzyński: Świątynia przodków, 1995 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. ustroń
    ustronie
    D. ustroni
    ustroni
    C. ustroni
    ustroniom
    B. ustroń
    ustronie
    N. ustronią
    ustroniami
    Ms. ustroni
    ustroniach
    W. ustroni
    ustronie
  • Zob. strona

  • Zob. też:

    zacisze

CHRONOLOGIZACJA:
1670, Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 02.04.2025