-
książk.
cecha kogoś, kto jest nadmiernie pewny siebie, swoich możliwości lub wartości, które wyznaje
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności
-
-
|
Wybacz mi, Hermanie, tę zadufałość starego belfra, chyba się nigdy od tej wady nie uwolnię.
źródło: Witold Konczarek: Wszystko co mogę ci powiedzieć, 1984 (books.google.pl)
|
|
Film składa się z trzech nowel [...]. Trzecia nowela [...] jest publicystyczną rozprawą z biurokratyczną zadufałością i bezwzględnością, powodującą niekiedy tragiczne komplikacje.
źródło: Nowe Drogi. Tom 19, 1965 (books.google.pl)
|
|
Sala jest bardzo pusta. Siedzi tylko samotnie mały chłopak [...]. Z zadufałością w sobie starego człowieka przebiera w jadłospisie, ze swobodą i zblazowaniem daje sobie radę w trudnej funkcji samodzielnej kolacji - zblazowane i pozostawione sobie samemu dziecko bogatych ludzi.
źródło: NKJP: Zygmunt Haupt: Baskijski diabeł. Opowiadania i reportaże, 2007
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
zadufałość
|
zadufałości
|
|
| D. |
zadufałości
|
zadufałości
|
|
|
|
| C. |
zadufałości
|
zadufałościom
|
|
| B. |
zadufałość
|
zadufałości
|
|
| N. |
zadufałością
|
zadufałościami
|
|
| Ms. |
zadufałości
|
zadufałościach
|
|
| W. |
zadufałości
|
zadufałości
|
|
Inne uwagi
Zwykle lp
-
|
+ |
zadufałość |
+ |
|
-
CHRONOLOGIZACJA:
1803,
Andrew Michael Ramsay, Podróże Cyrusa, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 28.07.2025