uskutkować - Wielki słownik języka polskiego PAN

rzad. spowodować zaistnienie czegoś

ATEMATYCZNY

[...] Rufus nie wiedział o spłaceniu gruntu przez jego ojca, co uskutkowało uiszczeniem opłaty za trzeci rok.

źródło: Internet: studocu.com

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	uskutkowałem +(e)m uskutkował	uskutkowałam +(e)m uskutkowała	uskutkowałom +(e)m uskutkowało	uskutkowaliśmy +(e)śmy uskutkowali	uskutkowałyśmy +(e)śmy uskutkowały
2 os.	uskutkowałeś +(e)ś uskutkował	uskutkowałaś +(e)ś uskutkowała	uskutkowałoś +(e)ś uskutkowało	uskutkowaliście +(e)ście uskutkowali	uskutkowałyście +(e)ście uskutkowały
3 os.	uskutkował	uskutkowała	uskutkowało	uskutkowali	uskutkowały

bezosobnik: uskutkowano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		uskutkujmy
2 os.	uskutkuj	uskutkujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	uskutkowałbym bym uskutkował	uskutkowałabym bym uskutkowała	uskutkowałobym bym uskutkowało	uskutkowalibyśmy byśmy uskutkowali	uskutkowałybyśmy byśmy uskutkowały
2 os.	uskutkowałbyś byś uskutkował	uskutkowałabyś byś uskutkowała	uskutkowałobyś byś uskutkowało	uskutkowalibyście byście uskutkowali	uskutkowałybyście byście uskutkowały
3 os.	uskutkowałby by uskutkował	uskutkowałaby by uskutkowała	uskutkowałoby by uskutkowało	uskutkowaliby by uskutkowali	uskutkowałyby by uskutkowały

bezosobnik: uskutkowano by

bezokolicznik: uskutkować

imiesłów przysłówkowy uprzedni: uskutkowawszy

gerundium: uskutkowanie

+

uskutkować

+

(CZYM)