znicestwić
-
przest. unicestwić
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Bieg życia
śmierć
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości materii
stan skupienia, trwałość materii -
synonimy: unicestwić
hiperonimy: zniszczyć
-
[...] pod czyim wpływem? Korzeckiego, genialnego jasnowidza swej własnej duszy, który pragnie trwogę przed śmiercią i zaświatem znicestwić lub przemienić w spokojne, świadome chcenie zgonu?
źródło: Henryk Markiewicz: Ludzie bezdomni Stefana Żeromskiego, 1966 (books.google.pl)
I właśnie ludzie tacy jak A.Z. [...] najlepiej pokazują to znicestwienie polskiej inteligencji, jej metamorfozę w bezkrytycznych sojuszników liberalnego establishmentu.
źródło: KWJP: Krzysztof Wołodźko: Demiurgowie i poeci, Gazeta Polska, 2019-06-18
-
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. znicestwię
znicestwimy
2 os. znicestwisz
znicestwicie
3 os. znicestwi
znicestwią
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. znicestwiłem
+(e)m znicestwił
znicestwiłam
+(e)m znicestwiła
znicestwiłom
+(e)m znicestwiło
znicestwiliśmy
+(e)śmy znicestwili
znicestwiłyśmy
+(e)śmy znicestwiły
2 os. znicestwiłeś
+(e)ś znicestwił
znicestwiłaś
+(e)ś znicestwiła
znicestwiłoś
+(e)ś znicestwiło
znicestwiliście
+(e)ście znicestwili
znicestwiłyście
+(e)ście znicestwiły
3 os. znicestwił
znicestwiła
znicestwiło
znicestwili
znicestwiły
bezosobnik: znicestwiono
Tryb rozkazujący
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. znicestwijmy
2 os. znicestwij
znicestwijcie
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. znicestwiłbym
bym znicestwił
znicestwiłabym
bym znicestwiła
znicestwiłobym
bym znicestwiło
znicestwilibyśmy
byśmy znicestwili
znicestwiłybyśmy
byśmy znicestwiły
2 os. znicestwiłbyś
byś znicestwił
znicestwiłabyś
byś znicestwiła
znicestwiłobyś
byś znicestwiło
znicestwilibyście
byście znicestwili
znicestwiłybyście
byście znicestwiły
3 os. znicestwiłby
by znicestwił
znicestwiłaby
by znicestwiła
znicestwiłoby
by znicestwiło
znicestwiliby
by znicestwili
znicestwiłyby
by znicestwiły
bezosobnik: znicestwiono by
bezokolicznik: znicestwić
imiesłów przysłówkowy uprzedni: znicestwiwszy
gerundium: znicestwienie
liczba pojedyncza liczba mnoga M. znicestwienie
znicestwienia
D. znicestwienia
znicestwień
C. znicestwieniu
znicestwieniom
B. znicestwienie
znicestwienia
N. znicestwieniem
znicestwieniami
Ms. znicestwieniu
znicestwieniach
W. znicestwienie
znicestwienia
imiesłów przymiotnikowy bierny: znicestwiony
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. znicestwiony
znicestwiony
znicestwiony
znicestwione
znicestwiona
D. znicestwionego
znicestwionego
znicestwionego
znicestwionego
znicestwionej
C. znicestwionemu
znicestwionemu
znicestwionemu
znicestwionemu
znicestwionej
B. znicestwionego
znicestwionego
znicestwiony
znicestwione
znicestwioną
N. znicestwionym
znicestwionym
znicestwionym
znicestwionym
znicestwioną
Ms. znicestwionym
znicestwionym
znicestwionym
znicestwionym
znicestwionej
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. znicestwieni
znicestwieni
znicestwione
znicestwione
D. znicestwionych
znicestwionych
znicestwionych
znicestwionych
C. znicestwionym
znicestwionym
znicestwionym
znicestwionym
B. znicestwionych
znicestwionych
znicestwionych
znicestwione
N. znicestwionymi
znicestwionymi
znicestwionymi
znicestwionymi
Ms. znicestwionych
znicestwionych
znicestwionych
znicestwionych
odpowiednik aspektowy: znicestwiać
-
+ znicestwić + CO -
Czasownik od przestarzałego rzeczownika nicestwo 'brak wszelkiego bytu, niebyt, nicość', będącego
rzeczownikiem abstrakcyjnym od zaimka nic (por.).