wysoce
-
książk. to, o czym mowa, ma daną cechę w takim stopniu, że mówiący sądzi, że przypisać temu daną cechę, to powiedzieć za mało
-
wykładnik stopnia cechy
-
(quasi)synonimy: bardzo
kolosalnie
(quasi)antonimy: nieco II
trochę II
-
Jest to bez wątpienia wysoce opłacalna inwestycja, stwarzająca szansę na wychowanie zdrowszych obywateli i normalniejszego społeczeństwa.
źródło: NKJP: Wojciech Eichelberger: O co pytają dzieci? O miłości i wychowaniu, 1999
Nie było to zresztą całkowicie pewne, a jedynie wysoce prawdopodobne.
źródło: NKJP: Bronisław Świderski: Słowa obcego, 1998
Jak służy racji stanu fakt, o którym tym razem zresztą wszyscy wysoce taktownie milczą, że przecież w ubiegłym roku zamordowano w bestialski sposób rodzinę Piotra Jaroszewicza [...].
źródło: NKJP: Teodor Krzysztof Toeplitz: Mój wybór. Rzeczy mniejsze, 1998
[...] umiał też nowy mebel upstrzyć starymi plamami, stoczyć robactwem, myszką uszkodzić i za to znawcy wysoce cenili pana Zenona.
źródło: NKJP: Igor Newerly: Pamiątka z Celulozy, 1973
[...] wysoce szanowała go gmina jako swoistego sędziego, do którego się przychodzi po radę w sprawach konfliktowych.
źródło: NKJP: Stefan Leder, Witold Leder: Czerwona nić. Ze wspomnień i prac rodziny Lederów, 2005
-
część mowy: operator metapredykatywny
podklasa: operator gradacji
-
wysoce _
Przym. st. równy, Przysł. st. równy, Cz. - cecha niestopniowalna będąca rezultatem działań lub stanów rzeczy i wyrażająca racjonalną ocenęograniczenia zakresu użycia:nie: z cechą parametrycznąszyk: stały: antepozycja -
Zob. wysoki
Inne znaczenie: 'głośno, donośnie'