dwukonka
-
przest. dorożka zaprzężona w dwa konie
-
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Transport
transport lądowy -
[...] dorożka zbliżała się w stronę ich domu. Wreszcie szyby w oknach poczęły drżeć i dzwonić. Dorożka zatrzymała się przed bramą. Dwukonka - pomyślała Mańka. I spała dalej.
źródło: Włodzimierz Perzyński: Nowele, 1956 (books.google.pl)
- Od ulicy Wierzbowej wjeżdżały przed chwilą dwie dorożki. Jedna, z siwym koniem, skręciła w ulicę Czystą; druga dwukonka z gniadym i kasztanem, jedzie ku Mazowieckiej. W pierwszej siedzi jakaś starsza dama, w dwukonce dwaj oficerowie [...].
źródło: Monika Warneńska: Medium piszące, 1970 (books.google.pl)
[...] rozbijała się po mieście dwukonkami, wynagradzając dla szyku dorożkarzy kwotą, która parokrotnie przewyższała taksę.
źródło: Józef Kazimierski, Ryszard Kołodziejczyk: Dzieje Mazowsza i Warszawy. Wybór źródeł, 1973 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. dwukonka
dwukonki
D. dwukonki
dwukonek
C. dwukonce
dwukonkom
B. dwukonkę
dwukonki
N. dwukonką
dwukonkami
Ms. dwukonce
dwukonkach
W. dwukonko
dwukonki