dorożka
-
lekki pojazd konny z opuszczanym dachem, który służy do przewożenia osób za określoną opłatą we wskazane miejsce
-
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Transport
transport lądowy -
- elegancka, strojna, stylowa; góralska, królewska; dwukonna, konna dorożka
- dorożka króla
- dorożka z pasażerami, z przebierańcami, z turystami; dorożki z kapelami
- buda, koła dorożki; korowód, parada, postój, przejazd dorożek
- postój, zadaszenie dla dorożek
- dorożkarz z dorożką
- damy, goście w dorożce; ślady po dorożkach
- siąść w dorożkę
- dorożka jeździ, podjeżdża
- sprowadzić, wynająć, złapać dorożkę; kontrolować dorożki
- jechać/jeździć, nadjeżdżać, odjechać/odjeżdżać, powozić, przejechać/przejeżdżać, wyruszyć, zajechać dorożką
- wsiąść/wsiadać, wskoczyć do dorożki
- jechać w dorożce
-
Do hotelu pojechali konną dorożką.
źródło: NKJP: Alfred Szklarski: Tomek w krainie kangurów, 1957
Gdy wjadą w sosnowy las, doktór podniesie, mimo upału, budę dorożki.
źródło: NKJP: Hanna Krall: Prawnuk, Magazyn nr 2 dodatek do Gazety Wyborczej, 1998-01-09
Od wczoraj miał funkcjonować na Rynku Głównym [...] tymczasowy postój dla dorożek, gdzie do wczesnego popołudnia jest cień.
źródło: NKJP: (MM): Bez cienia dla koni, Dziennik Polski, 2001-05-02
[...] wynajęła dorożkę, wzięła na ręce Hanię, udała się do wsi Chojny.
źródło: NKJP: K.Jakubowski: Opowiadała kawały, trafiła do więzienia, Tygodnik Ciechanowski, 2006-01-05
Ledwie wysiadł z dorożki, zostawiając woźnicy pański napiwek, otoczyła go gromada małych uliczników, zwabionych szykiem wielkiego pana.
źródło: NKJP: Monika Piątkowska: Krakowska żałoba, 2006
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. dorożka
dorożki
D. dorożki
dorożek
C. dorożce
dorożkom
B. dorożkę
dorożki
N. dorożką
dorożkami
Ms. dorożce
dorożkach
W. dorożko
dorożki
-
ros. dróžki 'lekki powóz'
W polszczyźnie wyraz uległ wtórnej rusyfikacji (charakterystyczny dla rosyjskiego pełnogłos -oro- ) w wyniku skojarzenia z ros. rzecz. doróga 'droga'.