litośnie

  • przest.  w sposób świadczący o tym, że ktoś współczuje innej osobie z powodu czegoś złego, co ją spotkało, i stara się temu zaradzić
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Relacje międzyludzkie

    określenia relacji międzyludzkich


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

  • synonimy:  litościwie
  • - Reszta lakieru... - uśmiechnęła się nad nim litośnie, wszystkowiedząca. Schowała dłoń. - To nie krew. A ty myślałeś...

    źródło: NKJP: Roman Bratny: Kolumbowie. Rocznik 20, 1957

    - [...] Wszystko byłoby w porządku, tylko nurkować mu się zachciało [...], a wiadomo, górnik nie ryba, więc i wody się trochę napił - powiedział strażnik i łypnąwszy litośnie okiem w stronę Wiktora, zniknął za drzwiami.

    źródło: NKJP: Edmund Niziurski: Księga urwisów, 1954

  • część mowy: przysłówek

  • Zob. litość

CHRONOLOGIZACJA:
1790, KorBa
Data ostatniej modyfikacji: 09.10.2025