ukatować (zamordować) - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

przest. katując, zabić człowieka lub zwierzę

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Prawo i łamanie prawa

przestępstwa

synonimy:

zakatować

[...] oświadczył mu wprost, [...] ilu on kazał rozstrzelać i ukatować w przeciągu kilku miesięcy.

źródło: Europa, 1993 (books.google.pl)

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ukatowałem +(e)m ukatował	ukatowałam +(e)m ukatowała	ukatowałom +(e)m ukatowało	ukatowaliśmy +(e)śmy ukatowali	ukatowałyśmy +(e)śmy ukatowały
2 os.	ukatowałeś +(e)ś ukatował	ukatowałaś +(e)ś ukatowała	ukatowałoś +(e)ś ukatowało	ukatowaliście +(e)ście ukatowali	ukatowałyście +(e)ście ukatowały
3 os.	ukatował	ukatowała	ukatowało	ukatowali	ukatowały

bezosobnik: ukatowano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		ukatujmy
2 os.	ukatuj	ukatujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ukatowałbym bym ukatował	ukatowałabym bym ukatowała	ukatowałobym bym ukatowało	ukatowalibyśmy byśmy ukatowali	ukatowałybyśmy byśmy ukatowały
2 os.	ukatowałbyś byś ukatował	ukatowałabyś byś ukatowała	ukatowałobyś byś ukatowało	ukatowalibyście byście ukatowali	ukatowałybyście byście ukatowały
3 os.	ukatowałby by ukatował	ukatowałaby by ukatowała	ukatowałoby by ukatowało	ukatowaliby by ukatowali	ukatowałyby by ukatowały

bezosobnik: ukatowano by

bezokolicznik: ukatować

imiesłów przysłówkowy uprzedni: ukatowawszy

gerundium: ukatowanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: ukatowany

+

ukatować

+

KOGO

Zob. kat