-
3.
pot. pogard. ktoś głupi i mało zdolny -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
określenia człowieka ze względu na jego działalność intelektualną -
- kompletny, największy, skończony; niedouczony tuman
- tuman i nieuk
- banda, masa tumanów
-
W powszechnej świadomości uczeń, który pod koniec podstawówki wciąż nie umie pisać i czytać, to albo leń, albo tuman i nieuk.
źródło: NKJP: A to feler, Dziennik Polski, 1998-10-02
Chodzi o to, że jesteś tumanem. Nie potrafisz zrozumieć prostych rzeczy.
źródło: NKJP: Internet
Proszę nie oczekiwać od tego tumana, że będzie wiedział, co oznacza „pójść do Canossy”.
źródło: NKJP: Internet
Jesteście bandą tumanów.
źródło: NKJP: Internet
A wielu białych, żeby mnie przekonać, wskazywałoby na swych boyów, skończonych tumanów. Być może, że do tej służby garnęli się najdurniejsi, ale niewykluczone, że i najleniwsi, udający ciapy dla wygody.
źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Nowa przygoda: Gwinea, 1962
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. tuman
tumanowie
ndepr tumany
depr D. tumana
tumanów
C. tumanowi
tumanom
B. tumana
tumanów
N. tumanem
tumanami
Ms. tumanie
tumanach
W. tumanie
tumanowie
ndepr tumany
depr -
z ros. tumán 'mgła'
< z języków tureckich, np. uzbeckie, kirgiskie, jakuckie tuman, kazachskie tuγman ‘mgła, dym’.