kolatorka

  • fundatorka kościoła, mająca prawo obsadzania urzędów kościelnych, będąca właścicielką majątku ziemskiego na terenie parafii
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Religia – kościół

    osoby związane z religią i kościołem

  • Proboszcz wyraźnie zaznaczył, iż zmarła była kolatorką i dobrodziejką zegrzyńskiego kościoła, co dawało jej prawo do złożenia ciała w krypcie rodzinnej w kościele w Zegrzu.

    źródło: NKJP: Sławomir Jakubczak: Kolatorka zegrzyńskiego kościoła, Mazowieckie To i Owo, 2005-02-26

    W Radziszowie cmentarz taki powstał w 1809 r. na gruncie ofiarowanym przez Ludwikę z Dzieduszyckich hrabinę Szeptycką, kolatorkę miejscowego kościoła.

    źródło: NKJP: Cmentarz z tajemnicami, Dziennik Polski, 2003-10-31

    Obraz ten w XVIII wieku przeniesiony z drewna na płótno został namalowany na życzenie arystokratki Eleny Duglioli kolatorki bolońskiej kaplicy św. Cecylii w augustiańskim kościele.

    źródło: KWJP: PAP: Święta od muzyki, Niedziela, 2012-11-17

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. kolatorka
    kolatorki
    D. kolatorki
    kolatorek
    C. kolatorce
    kolatorkom
    B. kolatorkę
    kolatorki
    N. kolatorką
    kolatorkami
    Ms. kolatorce
    kolatorkach
    W. kolatorko
    kolatorki
CHRONOLOGIZACJA:
1803, Dzieła Ignacego Krasickiego. T. 4, Dzieła prozą, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 24.02.2026