-
fundatorka kościoła, mająca prawo obsadzania urzędów kościelnych, będąca właścicielką majątku ziemskiego na terenie parafii
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
osoby związane z religią i kościołem
-
|
Proboszcz wyraźnie zaznaczył, iż zmarła była kolatorką i dobrodziejką zegrzyńskiego kościoła, co dawało jej prawo do złożenia ciała w krypcie rodzinnej w kościele w Zegrzu.
źródło: NKJP: Sławomir Jakubczak: Kolatorka zegrzyńskiego kościoła, Mazowieckie To i Owo, 2005-02-26
|
|
W Radziszowie cmentarz taki powstał w 1809 r. na gruncie ofiarowanym przez Ludwikę z Dzieduszyckich hrabinę Szeptycką, kolatorkę miejscowego kościoła.
źródło: NKJP: Cmentarz z tajemnicami, Dziennik Polski, 2003-10-31
|
|
Obraz ten w XVIII wieku przeniesiony z drewna na płótno został namalowany na życzenie arystokratki Eleny Duglioli kolatorki bolońskiej kaplicy św. Cecylii w augustiańskim kościele.
źródło: KWJP: PAP: Święta od muzyki, Niedziela, 2012-11-17
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
kolatorka
|
kolatorki
|
|
| D. |
kolatorki
|
kolatorek
|
|
|
|
| C. |
kolatorce
|
kolatorkom
|
|
| B. |
kolatorkę
|
kolatorki
|
|
| N. |
kolatorką
|
kolatorkami
|
|
| Ms. |
kolatorce
|
kolatorkach
|
|
| W. |
kolatorko
|
kolatorki
|
|
-
CHRONOLOGIZACJA:
1803,
Dzieła Ignacego Krasickiego. T. 4, Dzieła prozą, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 24.02.2026