koleśnik
-
rzem. rzemieślnik, który zajmował się wyrobem wozów, kół i innych części wozu
-
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Praca
zawody
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Przemysł
rzemiosło -
synonimy: kołodziej
-
Mężczyźni zbroili się pospiesznie - wyłamywali deski z drzwi, chwytali kije, podnosili z ziemi kamienie. Szli Krzemiennym i Wełnianym Traktem, wzdłuż domów joparzy i koleśników, przeciskali się zaułkami, bramami; hałaśliwie, bez opamiętania.
źródło: NKJP: Tomasz Kołodziejczak: Krew i kamień, 2003
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. koleśnik
koleśnicy
ndepr koleśniki
depr D. koleśnika
koleśników
C. koleśnikowi
koleśnikom
B. koleśnika
koleśników
N. koleśnikiem
koleśnikami
Ms. koleśniku
koleśnikach
W. koleśniku
koleśnicy
ndepr koleśniki
depr -
wsch. psł. *kolesьnikъ
Idąc śladem argumentacji przedstawionej przez Bańk oraz Rembiszewską i Siatkowskiego (Nawiązania czy pożyczki na pograniczu polsko-wschodniosłowiańskim? Cz. II, 2017), wyraz należy uznać za rutenizm. Wsch. psł. *kolesьnikъ od tematu rozszerzonego psł. *kolo 'koło, krąg', D. lp. *kolese.