junaczyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

daw. okazywać w sposób przesadny swoją odwagę i energię

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

synonimy:

brawować
junaczyć się
junakować
kozaczyć
kozaczyć się
kozakować
zuchować

Chociaż Obst junaczył i jego pewną siebie minę opromieniał częsty uśmiech, to przecie ową samotność wyczuwałem w każdym zdaniu jego opowieści.

źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Madagaskar okrutny czarodziej, 1969

Obiecałem naszemu wspólnemu przyjacielowi, że pana wywiozę stąd żywego, więc proszę, niech mi pan tu nie junaczy. Wokół aż jeży się od niebezpieczeństw.

źródło: Jan Maszczyszyn: Hrabianka Asperia, 2025 (books.google.pl)

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	junaczę	junaczymy
2 os.	junaczysz	junaczycie
3 os.	junaczy	junaczą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	junaczyłem +(e)m junaczył	junaczyłam +(e)m junaczyła	junaczyłom +(e)m junaczyło	junaczyliśmy +(e)śmy junaczyli	junaczyłyśmy +(e)śmy junaczyły
2 os.	junaczyłeś +(e)ś junaczył	junaczyłaś +(e)ś junaczyła	junaczyłoś +(e)ś junaczyło	junaczyliście +(e)ście junaczyli	junaczyłyście +(e)ście junaczyły
3 os.	junaczył	junaczyła	junaczyło	junaczyli	junaczyły

bezosobnik: junaczono

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę junaczył będę junaczyć	będę junaczyła będę junaczyć	będę junaczyło będę junaczyć	będziemy junaczyli będziemy junaczyć	będziemy junaczyły będziemy junaczyć
2 os.	będziesz junaczył będziesz junaczyć	będziesz junaczyła będziesz junaczyć	będziesz junaczyło będziesz junaczyć	będziecie junaczyli będziecie junaczyć	będziecie junaczyły będziecie junaczyć
3 os.	będzie junaczył będzie junaczyć	będzie junaczyła będzie junaczyć	będzie junaczyło będzie junaczyć	będą junaczyli będą junaczyć	będą junaczyły będą junaczyć

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		junaczmy
2 os.	junacz	junaczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	junaczyłbym bym junaczył	junaczyłabym bym junaczyła	junaczyłobym bym junaczyło	junaczylibyśmy byśmy junaczyli	junaczyłybyśmy byśmy junaczyły
2 os.	junaczyłbyś byś junaczył	junaczyłabyś byś junaczyła	junaczyłobyś byś junaczyło	junaczylibyście byście junaczyli	junaczyłybyście byście junaczyły
3 os.	junaczyłby by junaczył	junaczyłaby by junaczyła	junaczyłoby by junaczyło	junaczyliby by junaczyli	junaczyłyby by junaczyły

bezosobnik: junaczono by

bezokolicznik: junaczyć

imiesłów przysłówkowy współczesny: junacząc

gerundium: junaczenie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	junaczenie	junaczenia
D.	junaczenia	junaczeń
C.	junaczeniu	junaczeniom
B.	junaczenie	junaczenia
N.	junaczeniem	junaczeniami
Ms.	junaczeniu	junaczeniach
W.	junaczenie	junaczenia

imiesłów przymiotnikowy czynny: junaczący

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	junaczący	junaczący	junaczący	junaczące	junacząca
D.	junaczącego	junaczącego	junaczącego	junaczącego	junaczącej
C.	junaczącemu	junaczącemu	junaczącemu	junaczącemu	junaczącej
B.	junaczącego	junaczącego	junaczący	junaczące	junaczącą
N.	junaczącym	junaczącym	junaczącym	junaczącym	junaczącą
Ms.	junaczącym	junaczącym	junaczącym	junaczącym	junaczącej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	junaczący	junaczący	junaczące	junaczące
D.	junaczących	junaczących	junaczących	junaczących
C.	junaczącym	junaczącym	junaczącym	junaczącym
B.	junaczących	junaczących	junaczących	junaczące
N.	junaczącymi	junaczącymi	junaczącymi	junaczącymi
Ms.	junaczących	junaczących	junaczących	junaczących

Pochodzenie

Zob. junak 1