junaczyć się

  • daw.  okazywać w sposób przesadny swoją odwagę i energię
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

  • Wszystko, co robisz, to partalina. Masz tyle życia w sobie, że wystarczy tego na tydzień. A co dalej? [...]. Na próżno się junaczysz i śmiałkujesz, i tak okiem orzecha nie rozgryziesz!

    źródło: Twórczość, t. 37, 1981 (books.google.pl)

  • część mowy: czasownik

    aspekt: niedokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas teraźniejszy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. junaczę się
    junaczymy się
    2 os. junaczysz się
    junaczycie się
    3 os. junaczy się
    junaczą się

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. junaczyłem się
    +(e)m się junaczył
    junaczyłam się
    +(e)m się junaczyła
    junaczyłom się
    +(e)m się junaczyło
    junaczyliśmy się
    +(e)śmy się junaczyli
    junaczyłyśmy się
    +(e)śmy się junaczyły
    2 os. junaczyłeś się
    +(e)ś się junaczył
    junaczyłaś się
    +(e)ś się junaczyła
    junaczyłoś się
    +(e)ś się junaczyło
    junaczyliście się
    +(e)ście się junaczyli
    junaczyłyście się
    +(e)ście się junaczyły
    3 os. junaczył się
    junaczyła się
    junaczyło się
    junaczyli się
    junaczyły się

    bezosobnik: junaczono się

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. będę się junaczył
    będę się junaczyć
    będę się junaczyła
    będę się junaczyć
    będę się junaczyło
    będę się junaczyć
    będziemy się junaczyli
    będziemy się junaczyć
    będziemy się junaczyły
    będziemy się junaczyć
    2 os. będziesz się junaczył
    będziesz się junaczyć
    będziesz się junaczyła
    będziesz się junaczyć
    będziesz się junaczyło
    będziesz się junaczyć
    będziecie się junaczyli
    będziecie się junaczyć
    będziecie się junaczyły
    będziecie się junaczyć
    3 os. będzie się junaczył
    będzie się junaczyć
    będzie się junaczyła
    będzie się junaczyć
    będzie się junaczyło
    będzie się junaczyć
    będą się junaczyli
    będą się junaczyć
    będą się junaczyły
    będą się junaczyć

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. junaczmy się
    2 os. junacz się
    junaczcie się

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. junaczyłbym się
    bym się junaczył
    junaczyłabym się
    bym się junaczyła
    junaczyłobym się
    bym się junaczyło
    junaczylibyśmy się
    byśmy się junaczyli
    junaczyłybyśmy się
    byśmy się junaczyły
    2 os. junaczyłbyś się
    byś się junaczył
    junaczyłabyś się
    byś się junaczyła
    junaczyłobyś się
    byś się junaczyło
    junaczylibyście się
    byście się junaczyli
    junaczyłybyście się
    byście się junaczyły
    3 os. junaczyłby się
    by się junaczył
    junaczyłaby się
    by się junaczyła
    junaczyłoby się
    by się junaczyło
    junaczyliby się
    by się junaczyli
    junaczyłyby się
    by się junaczyły

    bezosobnik: junaczono by się

    bezokolicznik: junaczyć się

    imiesłów przysłówkowy współczesny: junacząc się

    gerundium: junaczenie się

    imiesłów przymiotnikowy czynny: junaczący się

  • Zob. junak 1

CHRONOLOGIZACJA:
1732, KorBa
Data ostatniej modyfikacji: 25.02.2026