-
3.
przest. osoba, która prowadzi beztroski i towarzyski tryb życia, lekceważąc przyjęte obyczaje -
Używane dawniej zwłaszcza na terenie Kresów Wschodnich.
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Czas wolny
rozrywka -
synonimy: bankietnik
hulaka
-
I te spacery zimowe saniami, i bale, na których bywały moje siostry, wyprawy na jarmarki i odpusty - wszystko to brzmiało zamilkłym echem i czasami, o których pamiętała lub które z opowiadań znała jeszcze moja matka, licząca w swoim rodzie niejednego bałagułę i utracjusza.
źródło: Jarosław Iwaszkiewicz: Książka moich wspomnień, 1957 (books.google.pl)
- A mnie, że tak powiem, w Paryżu powiadają franty, takie bałaguły, żuliki zwykłe, że ja, panie, zdrajca jestem i agent carski.
źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Bohiń, 1987
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. bałaguła
bałagułowie
ndepr bałaguły
depr D. bałaguły
bałagułów
C. bałagule
bałagułom
B. bałagułę
bałagułów
N. bałagułą
bałagułami
Ms. bałagule
bałagułach
W. bałaguło
bałagułowie
ndepr bałaguły
depr -
brus. (dawne, przestarz.) balagol 'osoba przewożąca towary lub ludzi własnym wozem'