bankietnik
-
przest. osoba, która prowadzi beztroski i towarzyski tryb życia, tracąc czas i pieniądze na zabawy
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Czas wolny
rozrywka -
synonimy: bałaguła
birbant
hulaka
oczajdusza
-
[...] matka moja w lecie 1932 roku porzuciła na dłuższy czas swą kociewsko-grudziądzką okolicę. Filię w Grudziądzu wcześniej przejął bankietnik August i rychło doprowadził do jej likwidacji.
źródło: Miesięcznik Literacki, 1986 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. bankietnik
bankietnicy
ndepr bankietniki
depr D. bankietnika
bankietników
C. bankietnikowi
bankietnikom
B. bankietnika
bankietników
N. bankietnikiem
bankietnikami
Ms. bankietniku
bankietnikach
W. bankietniku
bankietnicy
ndepr bankietniki
depr -
CHRONOLOGIZACJA:
1 połowa XVII w.,
Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 19.03.2026