konfrater
-
książk. osoba zrzeszona w stowarzyszeniu ludzi wykonujących ten sam zawód lub wyznających tę samą religię
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
stosunki, grupy i organizacje społeczne -
Zaangażowany w tak ślepy sposób we własne powołanie duchowny, gdy spotyka konfratra, który opuszcza kapłaństwo, jakby mimowolnie, na mocy wcześniej przyjętych przekonań, ocenia go jako zdrajcę, z którym kontakt jest niebezpieczny.
źródło: NKJP: Tadeusz Bartoś: Wolność, równość, katolicyzm, 2007
O przyjęciu decyduje generał z radą, która pomaga mu kierować zakonem. Imię i nazwisko konfratra wpisywane jest do specjalnej księgi.
źródło: NKJP: Dąb: Konfrater Jan Kulczyk, Polityka, 2007-03-10
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. konfrater
konfratrowie
konfratrzy
ndepr konfratry
depr D. konfratra
konfratrów
C. konfratrowi
konfratrom
B. konfratra
konfratrów
N. konfratrem
konfratrami
Ms. konfratrze
konfratrach
W. konfratrze
konfratrowie
konfratrzy
ndepr konfratry
depr -
łac. śred. confrater 'zakonnik z tego samego klasztoru; współkanonik; członek tego samego kolegium miejskiego lub zrzeszenia rzemieślników'