konrektor

  • daw.  osoba zajmująca określone stanowisko w dawnym niemieckim systemie oświatowym
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Edukacja i oświata

    studia

  • synonimy:  prorektor
  • Drugi syn Marcina, Tymoteusz, urodzony w Wydminach w 1731 r., zapisał się, tak jak jego przodkowie, na Wydział Teologiczny oraz do Polskiego Seminarium Nauczycielskiego, które powstało przy Uniwersytecie Królewieckim. Po ukończeniu studiów, w 1756 r. został konrektorem w Stradunach, potem rektorem w Olecku [...].

    źródło: NKJP: Robert Kostecki: Gizewiuszowie na Mazurach, Głos Pasłęka, 2004

    Szczególnie ważne znaczenie miała dla śląskiego szkolnictwa powszechnego i nauczycieli w nim zatrudnionych ustawa Sejmu RP z 9 kwietnia 1938 roku. Znosiła ona tzw. odrębności śląskie, tj. tytuły rektorów i konrektorów, przysługujące niektórym nauczycielom likwidowanych szkół wydziałowych [...].

    źródło: Anna Glimos-Nadgórska: Prawa i obowiązki nauczycieli szkół powszechnych województwa śląskiego (journals.us.edu.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. konrektor
    konrektorowie
    konrektorzy
    ndepr
    konrektory
    depr
    D. konrektora
    konrektorów
    C. konrektorowi
    konrektorom
    B. konrektora
    konrektorów
    N. konrektorem
    konrektorami
    Ms. konrektorze
    konrektorach
    W. konrektorze
    konrektorowie
    konrektorzy
    ndepr
    konrektory
    depr
  • Od: rektor

    kon- (z łac. con- 'współ-, razem z') i rektor

CHRONOLOGIZACJA:
1644, Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 09.04.2026