dwuznaczność
-
cecha czegoś, co można tłumaczyć na dwa sposoby
-
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości materii
jakość i intensywność -
- niepokojąca, oczywista, zamierzona, niezamierzona; moralna dwuznaczność
- dwuznaczność pojęcia, słowa, tematu, wypowiedzi, wyrazu; sytuacji, czyjejś postawy, zachowania
- dwuznaczność pozostaje, zachodzi, znika
- dostrzegać, widzieć, wykorzystywać dwuznaczność czegoś
- posługiwać się dwuznacznością
-
Dziś możemy uwodzić w niezwykle wyrafinowany sposób, używając dwuznaczności, fragmentów tekstów filmowych, piosenek, cytatów.
źródło: NKJP: Iwona Kolasińska: Letnie pokusy serca, Dziennik Zachodni, 2006-07-26
A jednak przeczytajcie te trzy książeczki [...] Grassa: przeczytajcie te świadectwa eseisty, reformisty, niedowiarka, pisarza, który, błądząc w świecie politycznych dwuznaczności, głosił pochwałę rozumu sceptycznego i poczytuje sobie za punkt honoru krytykę własnego narodu.
źródło: NKJP: Adam Michnik: Moje dziwne gusta, Gazeta Wyborcza, 1992-09-10
W polskim przekładzie znika dwuznaczność słowa fin, oznaczającego nie tylko „koniec”, lecz również „cel”, „spełnienie” [...].
źródło: KWJP: Jacek Gutorow: Życie w rozproszonym świetle. Eseje, 2016
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
liczba pojedyncza liczba mnoga M. dwuznaczność
dwuznaczności
D. dwuznaczności
dwuznaczności
C. dwuznaczności
dwuznacznościom
B. dwuznaczność
dwuznaczności
N. dwuznacznością
dwuznacznościami
Ms. dwuznaczności
dwuznacznościach
W. dwuznaczności
dwuznaczności
-
Od: (mający) dwa znaczenia; zob. dwa I, znaczyć