flankier
-
wojsk. żołnierz kawalerii prowadzący rozpoznanie terenu i zabezpieczający boczne skrzydło ugrupowania bojowego przed atakiem nieprzyjaciela
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
osoby związane z wojskiem i wojną -
Flankierzy rozsypali się w szeroki wachlarz. Byli pierwsi z pierwszych. Flankierzy ubezpieczali, rozpoznawali, pierwsi uderzali. Na nich skupiał się pierwszy ogień przeciwnika.
źródło: Stefan Majchrowski: Narzeczona z Saragussy, 1972 (books.google.pl)
Łańcuchy flankierów prowokowały też przeciwnika ogniem broni palnej markując atak lub osłaniały w ten sam sposób odwrót własnych sił, wycofując się do tyłu stopniowo, całymi szeregami.
źródło: Andrzej Ziółkowski: Pierwszy Pułk Szwoleżerów Gwardii Cesarskiej, 1807-1815, 1996 (books.google.pl)
Około południa, panie dobrodzieju, spotkaliśmy pierwszych flankierów lewego skrzydła ariergardy korpusu generała Gérard zmierzającego forsowym marszem ku Madrytowi.
źródło: Jerzy Siewierski: Sześć barw grozy, 2021 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. flankier
flankierzy
ndepr flankiery
depr D. flankiera
flankierów
C. flankierowi
flankierom
B. flankiera
flankierów
N. flankierem
flankierami
Ms. flankierze
flankierach
W. flankierze
flankierzy
ndepr flankiery
depr -
internac.
ang. flanker
fr. flanquer