-
1.
przest. osoba, która często kłóci się z innymi -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie -
synonimy: kłótliwiec
kłótniarz
kłótnik
przechera
-
Chwilami można by sądzić, że autor nie ma czasu wygładzić stylu [...]. Dokuczali mu za to krytycy i prasowe sprzeki.
źródło: Stefan Kisielewski: Z literackiego lamusa, 1979 (polona.pl)
Gdy się taki uparciuch, sprzeka, pieniacz
Jak rzep uczepi cudzego sumienia,
Zamęczać będzie z uporem maniackim,
Starszego radcę w biurze magistrackim [...].źródło: Antoni Słonimski: 138 wierszy, 1973 (polona.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1, ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. sprzeka
sprzeki
D. sprzeki
sprzeków
sprzek
C. sprzece
sprzekom
B. sprzekę
sprzeków
sprzeki
N. sprzeką
sprzekami
Ms. sprzece
sprzekach
W. sprzeko
sprzeki
Inne uwagi
Gdy wyraz odnosi się tylko do osób płci żeńskiej, używa się r.ż., D. lm sprzek, B. lm sprzeki. Gdy zaś odnosi się do osoby/osób płci męskiej, do grupy osób obojga płci albo do osoby/osób bez wskazania na płeć, używa się r. m1, D. i B. lm sprzeków lub r. ż, D. lm sprzek, B. lm sprzeki.
-