gnuśnik

  • daw.  osoba pozbawiona energii i niechętna do działania
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

  • Naruszewicz bowiem o Mieszku II pisał tak: „...gnuśnik i roskosznik nie mógł dać rady razem zwalonym na siebie klęskom”. Czyli, że gdyby nie był gnuśnikiem i rozkosznikiem, to dałby radę tej ogromnej liczbie klęsk, spadających równocześnie na Polskę?

    źródło: Janusz Roszko: Kolebka Siemowita, 1980 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. gnuśnik
    gnuśnicy
    ndepr
    gnuśniki
    depr
    D. gnuśnika
    gnuśników
    C. gnuśnikowi
    gnuśnikom
    B. gnuśnika
    gnuśników
    N. gnuśnikiem
    gnuśnikami
    Ms. gnuśniku
    gnuśnikach
    W. gnuśniku
    gnuśnicy
    ndepr
    gnuśniki
    depr
  • Zob. gnuśny

CHRONOLOGIZACJA:
1588, SPXVI
Data ostatniej modyfikacji: 12.06.2026