bękarctwo

daw. bękarstwo

  • pogard.  przest.  to, że ktoś jest dzieckiem urodzonym poza małżeństwem
    • daw. bękarstwo
  • CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Rodzina

    członkowie rodziny

  • Musi mieć bolesne poczucie własnego bękarctwa: poniżającego i wynoszącego zarazem - oto jego główny problem. Urodził się z „gwałtu” [...].

    źródło: Czesław Dziekanowski: Życie jaśnie pana, 1994 (books.google.pl)

    [...] sam zadał Lichańskiemu w oczy bękarstwo i to przy świadkach, w winiarni Lubomelskich.

    źródło: Danuta Bieńkowska: Żywot szczęśliwy Sebastiana Klonowica, 1965 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: n2

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. bękarctwo
    bękarctwa
    D. bękarctwa
    bękarctw
    C. bękarctwu
    bękarctwom
    B. bękarctwo
    bękarctwa
    N. bękarctwem
    bękarctwami
    Ms. bękarctwie
    bękarctwach
    W. bękarctwo
    bękarctwa

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • Od: bękart 1

CHRONOLOGIZACJA:
1626, Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 21.05.2026