danniczy

Definicja

daw. związany z obowiązkiem płacenia daniny
Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

stosunki, grupy i organizacje społeczne

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Tradycja

świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

Był to jedyny ciężar danniczy, którego przywileje lokacyjne nie uchylały; nic więc dziwnego, że zaliczano go do wzoru prawa niemieckiego [...].

źródło: Karol Modzelewski: Chłopi w monarchii wczesnopiastowskiej, 1987 (bibliotekanauki.pl)

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	danniczy	danniczy	danniczy	dannicze	dannicza
D.	danniczego	danniczego	danniczego	danniczego	danniczej
C.	danniczemu	danniczemu	danniczemu	danniczemu	danniczej
B.	danniczego	danniczego	danniczy	dannicze	danniczą
N.	danniczym	danniczym	danniczym	danniczym	danniczą
Ms.	danniczym	danniczym	danniczym	danniczym	danniczej
W.	danniczy	danniczy	danniczy	dannicze	dannicza

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	danniczy	danniczy	dannicze	dannicze
D.	danniczych	danniczych	danniczych	danniczych
C.	danniczym	danniczym	danniczym	danniczym
B.	danniczych	danniczych	danniczych	dannicze
N.	danniczymi	danniczymi	danniczymi	danniczymi
Ms.	danniczych	danniczych	danniczych	danniczych
W.	danniczy	danniczy	dannicze	dannicze

Pochodzenie

Zob. dań

CHRONOLOGIZACJA:

1766, Zbior dzieiopisow polskich we czterech tomach zawarty, t. 2, polona.pl

CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO

Data ostatniej modyfikacji: 11.06.2026