-
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
słownictwo oceniające
-
-
|
Dekonfitura, panie dzieju, zawsze uwiera ambitnych.
źródło: Leszek Prorok: Krzyżówka, 1971 (books.google.pl)
|
|
Natomiast ojciec bawił się doskonale „dekonfiturą”, jak zwykł mawiać, spąsowiałego Itka. Jeszcze następnego dnia przeżywał on swą alterację z powodu niedyskrecji brata [...].
źródło: Tadeusz Kępiński: Witold Gombrowicz i świat jego młodości, 1974 (books.google.pl)
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
dekonfitura
|
dekonfitury
|
|
| D. |
dekonfitury
|
dekonfitur
|
|
|
|
| C. |
dekonfiturze
|
dekonfiturom
|
|
| B. |
dekonfiturę
|
dekonfitury
|
|
| N. |
dekonfiturą
|
dekonfiturami
|
|
| Ms. |
dekonfiturze
|
dekonfiturach
|
|
| W. |
dekonfituro
|
dekonfitury
|
|
Inne uwagi
Zwykle lp
-
fr.
déconfiture
'klęska, porażka; załamanie, zapaść'
CHRONOLOGIZACJA:
1851,
Tygodnik Petersburski, nr 75, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 07.07.2026