błagalnik

  • Definicja
    daw.  osoba, która prosi o coś bardzo mocno i pokornie
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Relacje międzyludzkie

    określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie

  • Cytaty

    Wysłuchawszy tego, król sam podnosi błagalnika, trzymającego na rękach własne jego dziecko, trwającego w postawie, która jest najgorętszą formą błagania.

    źródło: NKJP: Zygmunt Kubiak: Mitologia Greków i Rzymian, 2008

    Wszystko odbywało się tak jak zwykle - do powozu cesarza podchodzili lokalni urzędnicy, aby złożyć hołd, i błagalnicy z prośbami o ułaskawienie bliskich.

    źródło: NKJP: Agnieszka Krzemińska: Cesarz wiecznie żywy, Polityka, 2003-12-20

  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. błagalnik
    		 błagalnicy
    		 ndepr
    błagalniki
    		 depr
    D. błagalnika
    		 błagalników
    C. błagalnikowi
    		 błagalnikom
    B. błagalnika
    		 błagalników
    N. błagalnikiem
    		 błagalnikami
    Ms. błagalniku
    		 błagalnikach
    W. błagalniku
    		 błagalnicy
    		 ndepr
    błagalniki
    		 depr
  • Pochodzenie
CHRONOLOGIZACJA:
1642, Kart XVII-XVIII
Inne znaczenie: 'ten, kto doprowadza do pojednania, zgody'
CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO
Data ostatniej modyfikacji: 09.07.2026