bucznie

  • Definicja
    daw.  w sposób typowy dla kogoś, kto stara się zwrócić uwagę otoczenia i wyróżnić się bogactwem albo jakimiś zaletami na tle innych
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

  • Cytaty

    Po dawnemu wyglądał bucznie i wesoło [...] zaś w oczach prześwitywało coś podobnego na zuchwały upór i w rysach twarzy wybijała się jakaś dumna hardość i wola.

    źródło: Wincenty Burek: Droga przez wieś, 1968 (books.google.pl)
  • Odmiana

    część mowy: przysłówek

  • Pochodzenie

    Zob. buta

CHRONOLOGIZACJA:
1 połowa XVII w., Kart XVII-XVIII
CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO
Data ostatniej modyfikacji: 14.09.2026