buńczucznie

  • Definicja
    tak, że ktoś demonstruje pewność siebie i jest skłonny do przeciwstawiania się innym lub do konfliktów
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

  • Relacje znaczeniowe
    synonimy:  buńczuczno
  • Połączenia
    • krzyknąć, zachowywać się buńczucznie
  • Cytaty

    Obok [...] kroczył znany mi z widzenia drągal, niewiele niższy od Wierzby, lecz znacznie szerszy od niego w barach. Tamci również już nas dostrzegli. Robert wskazał nas wielkoludowi. Powoli się zbliżali. - No i co teraz? - buńczucznie zaskrzeczał Robert. - Spróbuj się z równym sobie!

    źródło: NKJP: Mirosław Sokołowski: Gady, 2007

    Kasjer z kantoru wymiany walut przy Hali Targowej w ogóle nie słyszał o ostatnich napadach w Krakowie i buńczucznie twierdzi, że on ma swoje sposoby na rabusiów.

    źródło: NKJP: Bankowcy nie panikują, Nasze Miasto Kraków, 2005-09-01

    Wylegitymowani po godzinie 22. na jednej z ulic miasta buńczucznie oświadczają, że palą papierosy i skoro ojciec z matką o tym wiedzą i nie zabraniają, to nikt im tego palenia nie zabroni.

    źródło: NKJP: Gorzała ze smoczkiem, Wieści Podwarszawskie nr 19, 2003-05-11

    - Wprowadzili nam w mieście godzinę policyjną - stwierdza 19-letni Piotr. - Władze miasta myślą, że jak pozamykają lokale, to my będziemy siedzieć cichutko w domach. I tu się mylą - dodaje buńczucznie inny nastolatek [...].

    źródło: NKJP: Edyta Cieślak: Miły gościu, przepraszamy, ale lokal zamykamy..., Dziennik Łódzki, 2002-04-12
  • Odmiana

    część mowy: przysłówek

  • Pochodzenie
CHRONOLOGIZACJA:
1802, Miłość statecznością nadgrodzona. W pięciu aktach komedia oryginalna, polona.pl
CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO
Data ostatniej modyfikacji: 14.11.2022