stanownik

  • w dawnych czasach: urzędnik, który zajmował się przygotowaniem noclegów dla członków dworu
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Funkcjonowanie państwa

    urzędy i ich funkcjonowanie


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

  • synonimy:  kwatermistrz
    stanowniczy
    hiperonimy:  urzędnik
  • Dokumenty [...] ziemi sławieńskiej wymieniają godności „stanownika” i „stróżowego”. Sądząc z określenia dokumentu, pierwszy z nich był funkcjonariuszem, zajmującym się organizacją ugoszczenia księcia, jego dworu lub urzędników książęcych w czasie podróży po kraju.

    źródło: Kazimierz Ślaski: Dzieje ziemi kołobrzeskiej do czasów jej germanizacji, 1948 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. stanownik
    stanownicy
    ndepr
    stanowniki
    depr
    D. stanownika
    stanowników
    C. stanownikowi
    stanownikom
    B. stanownika
    stanowników
    N. stanownikiem
    stanownikami
    Ms. stanowniku
    stanownikach
    W. stanowniku
    stanownicy
    ndepr
    stanowniki
    depr
CHRONOLOGIZACJA:
1283, SStp
Data ostatniej modyfikacji: 08.10.2026