stanownik
-
w dawnych czasach: urzędnik, który zajmował się przygotowaniem noclegów dla członków dworu
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
urzędy i ich funkcjonowanie
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
synonimy: kwatermistrz
stanowniczy
hiperonimy: urzędnik
-
Dokumenty [...] ziemi sławieńskiej wymieniają godności „stanownika” i „stróżowego”. Sądząc z określenia dokumentu, pierwszy z nich był funkcjonariuszem, zajmującym się organizacją ugoszczenia księcia, jego dworu lub urzędników książęcych w czasie podróży po kraju.
źródło: Kazimierz Ślaski: Dzieje ziemi kołobrzeskiej do czasów jej germanizacji, 1948 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. stanownik
stanownicy
ndepr stanowniki
depr D. stanownika
stanowników
C. stanownikowi
stanownikom
B. stanownika
stanowników
N. stanownikiem
stanownikami
Ms. stanowniku
stanownikach
W. stanowniku
stanownicy
ndepr stanowniki
depr -