ikonodul
-
rel. osoba, która w średniowiecznym Bizancjum lub w nowożytnej Europie Zachodniej uważała, że należy oddawać cześć obrazom i figurom religijnym
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
wyznania: zasady i prawdy wiary
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
osoby związane z religią i kościołem -
synonimy: obrazochwalca
antonimy: ikonoklasta
obrazoburca
-
Ikonoklaści odmawiali mu tej zdolności, żądając tym samym wykluczenia obrazów z porządku religijnego bazującego na tajemnicy wcielenia. Ikonodule, przeciwnie, obstawali za ich obecnością, przekonani, że właśnie obrazy święte prawdę wcielenia doskonale wypowiadają i stoją mocno na jej straży.
źródło: NKJP: Tadeusz Dionizy Łukaszuk OSPPE: Ty jesteś Chrystus, syn Boga żywego. Dogmat chrystologiczny w ujęciu integralnym, 2000
Za sprzyjanie ikonodulom, banitom, uwięzionym mnichom, których odwiedzała i pocieszała w więzieniu, z którymi korespondowała, Kassiana została skazana na karę chłosty.
źródło: NKJP: Kalina Wojciechowska: Milczenie jest złotem?, Pinezka.pl, 2004-07
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. ikonodul
ikonodulowie
ndepr ikonodule
depr D. ikonodula
ikonodulów
C. ikonodulowi
ikonodulom
B. ikonodula
ikonodulów
N. ikonodulem
ikonodulami
Ms. ikonodulu
ikonodulach
W. ikonodulu
ikonodulowie
ndepr ikonodule
depr -
gr. eikṓn 'obraz, podobizna' + gr. doúlos 'niewolnik'