starowierka

  • kobieta należąca do wspólnoty religijnej powstałej w wyniku rozłamu w rosyjskiej Cerkwi prawosławnej, nieuznającej reform liturgicznych wprowadzonych w XVII w.
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Religia – kościół

    wyznania: zasady i prawdy wiary

  • synonimy:  raskolniczka
    starowiera
  • Uklękła i zaczęła żegnać się skwapliwie jak starowierka.

    źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Bohiń, 1987

    Anna, ortodoksyjna starowierka, do końca życia będzie przekonana, że gdy spotka ją jakieś niepowodzenie, będzie to kara za zdradę.

    źródło: NKJP: Wojciech Markiewicz: Hansenów wyścigi z czasem, Polityka, 2009-01-17

    W swoich nieustających wędrówkach dotarł Ziemek i do Wojnowa, do klasztoru starowierek i, jeśli tak można powiedzieć, zaprzyjaźnił się z przeoryszą, matką Antoniną.

    źródło: NKJP: Kira Gałczyńska: Nie wrócę tu nigdy, czyli pożegnanie z Mazurami, 1998

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. starowierka
    starowierki
    D. starowierki
    starowierek
    C. starowierce
    starowierkom
    B. starowierkę
    starowierki
    N. starowierką
    starowierkami
    Ms. starowierce
    starowierkach
    W. starowierko
    starowierki
CHRONOLOGIZACJA:
1835, Dodatek do Gazety Kuryera Litewskiego, nr 248, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 10.11.2026