starowier
-
członek wspólnoty religijnej powstałej w wyniku rozłamu w rosyjskiej Cerkwi prawosławnej, nieuznający reform liturgicznych wprowadzonych w XVII w.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
wyznania: zasady i prawdy wiary -
Dla Boga nie ma przecież czasu. Starowierzy dobrze o tym wiedzą i żyją, jakby nic w świecie się nie zmieniało.
źródło: NKJP: Stefan Pastuszewski: Do życia, Akant, 2006-12
Z początku moje pytanie zbyła milczeniem, jakby nie dosłyszała albo nie chciała o tym mówić, ale gdy powtórzyłem, to się roześmiała, że starowiery przywykli do represji i nauczyli się obchodzić je bokiem.
źródło: KWJP: Mariusz Wilk: Dom włóczęgi, 2014
Takie jest zadanie prawdziwego budowniczego, bo – jak mawiał mój mistrz, cieśla i starowier – „nie sztuka zbudować sobie dach nad głową, sztuka zbudować taki dach, który nie przesłania nieba!”
źródło: KWJP: Krzysztof Czyżewski: W stronę Xenopolis, 2019
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. starowier
starowierzy
ndepr starowiery
depr D. starowiera
starowierów
C. starowierowi
starowierom
B. starowiera
starowierów
N. starowierem
starowierami
Ms. starowierze
starowierach
W. starowierze
starowierzy
ndepr starowiery
depr Inne uwagi
Zwykle lm
-
ros.